اشعار آیینی

وفات حضرت ام البنین س

نام اصلی آن بانو فاطمه کلابیه بود و بعد در خانه حضرت علی بعنوان ام البنین خوانده شد. او دارای شش فرزند بود به نامهای عباس ع،عبدالله، جعفر و عثمان که هر چهار نفر در کربلا شهید شدند، و دو دختر بنامهای ام هانی یا فاخته ، و جُمانه هنگامی که اولین فرزند او حضرت عباس متولد شد قنداقه او را نزد حضرت علی (ع) بردند، آن حضرت دستهای او را دید و گریست. علت را پرسیدند، فرمود : این دستها در روز عاشورا در راه فرزندم حسیـــن (ع) جدا خواهد شد حضرت ام البنین(س) حدود سه سال پس از واقعه عاشورا در روز دوازدهم جمادی الثانی سال شصت و چهار هـ ق از دنیا رفت. ایشان عاشورا در کربلا حضور نداشت بلکه در مدینه سکونت داشتند. هنگامی که بشیر خبر شهادت امام حسیــن (ع) و یارانش را به مدینه آورد، هر کدام از فرزندان ام البنین(س) را نام برد و می گفت به شهادت رسید، بی بی فرمودند : اَخبرنی عَن اَبی عَبداللهِ الحُسَین اَولادی وَ مَن تحت الخضراءِ کلهُم فداءُ لابی عبداللهِ الحُسَین. از اباعبدالله الحسین(ع) به من خبر بده، فرزندانم و آن چه در زیر آسمان است همه به فدای اباعبدالله الحسین(ع) باشد

 

اقتباس از کتاب منتهی الامال و سوگنامه آل محمد ص