اشعار آیینی

دوبیتی حضرت عباس(ع)
نویسنده : نیما نجاری - ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱٦
 

سلام رفقا یه گپ کوچولو، نظر یادتون نره لطفا ؛

یه روز باخودم فکر میکردم چرا حضرت عباس (ع) که خدای ادبه وقت شهادت خطاب به اباعبدالله (ع) عرضه داشت : ادرک یا اخا؟ عباسی که هیچ وقت جز آقا، ارباب،سیدی و از این دست جملات به آقام حسین(ع) نگفته بود، چرا لحظه ی آخر اینجوری امام (ع) رو صدا کرد؟ از استاد خوبم حاج محمود آقای تسلیمیان که از پیرغلام ها و روضه خون های خوب این شهره(شهرم ساری رو میگم) و بنده هم بعد از عنایت خدا و اهل بیت(س) قدم گذاشتنم تو وادی شعر اهل بیتی رو مدیون کمکها و تشویقهای ایشونم، پرسیدم و ایشون فرمودند؛ چون بعداز این همه سال برای اولین بار کنار علقمه مادر سادات(س) به قمر العشیره(ع) فرمودند پسرم ! و ایشون رو با لفظ پسرم خطاب کردند.واسه همین حضرت سقا(ع) به خودشون اجازه دادن به آقام حسین(ع) عرض کنند : ادرک یا اخا !!!

یه چیز دیگه اینکه ؛ آقام حضرت عباس(ع) یه بار هم که شده آقام امام حسین(ع) رو داداش صدا کردن، اما جیگر آدم میسوزه که خانوم حضرت مخدره زینب(س) آرزو به دل یه بار خواهر شنفتن از لبهای داداش عباسش موند... امون از دل زینب...

خدا به نام عزیزی همیشه حساس است

به نام مرد رشیدی که رب الاحساس است

صدای زنگ "باب الحسین" در جنت

به جان مادر سادات نام عباس است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شب تاریک جهان حس سحر میخواهد

شمس زیبای علی قرص قمر میخواهد

فاطمه شرط شفاعت شده یعنی آن روز ؛

مادر از حضرت عباس نظر میخواهد.